100 jaar Vogelbescherming Den Haag + Koninklijke Erepenning ,28 september 2025

Vogelaars en vogelverzorgers,

Wethouder Barker,

Lieve Hetty,

U staat vandaag stil bij 100 jaar Vereniging voor Vogelbescherming ’s-Gravenhage en omstreken, beter bekend als de Haagse Vogelbescherming (HVB). Een vereniging van vogelvrienden die de pas opgerichte nationale Vogelbescherming Nederland destijds te slap vond. Een club van activisten die nog tot een jaar of tien geleden een ‘harde lijn’ voorstond. Uw founding fathers verzetten zich aanvankelijk tegen het houden van gekooide vogels en ageerden tegen de mode van exotische vogelveren op dameshoeden. Het verbod op de jacht aan het strand was een van de vroege successen.

Begin jaren zeventig kreeg de HVB het tij wat meer mee. Activisme was in en de club wist in en rond Den Haag met succes voor vogels en vogelgebieden op te komen. Met hulp van HVB-er Henk van Dongen werd zelfs bij Alkmaar gestreden voor uitstel van bouwwerkzaamheden voor een VINEX-wijk tot na het broedseizoen. Als een Johan Vollenbroek (van de actiegroep MOB) avant la lettre voeren Henk en de HVB juridische procedures tegen aantasting van vogelleefgebieden.

Vanuit het idee dat de natuur en de vogels het altijd moeten afleggen tegen economische belangen, werd een strijd geleverd waar menig wethouder grijze haren van heeft gekregen. Ondertussen vaart de club al een aantal jaren een meer coöperatieve koers. De HVB heeft zich daarmee ontwikkeld tot een samenwerkingspartner die het belang van natuur en vogels tussen andere belangen tot uitdrukking brengt.

De HVB telt op dit moment ongeveer 1100 leden verdeeld over twee bloedgroepen. Om te beginnen de vogelaars. Het zijn de mensen die de natuur intrekken om zoveel mogelijk vogelsoorten te ‘scoren’. Een hobby die vooral sinds de coronapandemie een hoge vlucht genomen heeft. Vogelaars opereren vaak alleen, maar ook wel in groepsverband. De Commissie Excursies en Lezingen organiseert daarvoor de uitstapjes. Een aantal leden beheert namens de gemeenten Den Haag en Rijswijk ook dertien kleine vogelrustgebieden.

Meest bekend is de HVB van vogelopvang De Wulp aan de rand van het park Meer en Bos. Hier worden gewonde of zieke dieren verzorgd tot ze weer terug in de natuur kunnen. Drie beroepskrachten, bijgestaan door een groep van zo’n vijftig tot zeventig vrijwilligers, leveren hier dag in dag uit goed werk. Ben trots dat ik beschermheer mag zijn van De Wulp.

Een vereniging die na 100 jaar nog zo vitaal is en een belangrijke maatschappelijke rol vervult, verdient en krijgt volkomen terecht een Koninklijke Erepenning. Aan mij de eer de versierselen die daarbij horen uit te reiken.

Van harte gefeliciteerd.