Toespraak bij jubileum Klein maar Dapper Orkest op 19 april 2026

Beste allemaal,

Samen muziek maken is prachtig.
En als je dat al 110 jaar samen doet,
zoals hier bij het Klein maar Dapper Orkest,
dan vier je vandaag iets heel bijzonders.

Want wat hebben jullie een mooie mijlpaal bereikt.
110 jaar is echt indrukwekkend.

Nog steeds leveren jullie een klinkende bijdrage aan de soundtrack van onze stad.
Sterker nog: in de afgelopen periode hebben jullie er zelfs drie nieuwe leden bij gekregen.
En daar kunnen heel wat andere clubjes jaloers op zijn.
Komt natuurlijk omdat samen muziek maken gezellig, ontspannend en verbindend os,
Zeker als dat gebeurt in goede harmonie, zoals hier bij het Klein maar Dapper Orkest.

Grappig om te bedenken dat Transvaal een nieuwbouwwijk was
toen Klein maar Dapper werd opgericht.
Vooral de omgeving van het Paul Krugerplein was destijds bijzonder kinderrijk.
Maar het waren ook moeilijke jaren.
Door de Eerste Wereldoorlog en de economische crisis was er veel armoede.

Drie mannen bedachten daarom dat er iets leuks moest komen voor de kleintjes.
Dat werd Klein maar Dapper.
Kinderen konden er leren schermen, zich oefenen in krachtsporten
én samen muziek maken.

Eén van de oprichters stelde vier instrumenten beschikbaar.
Er werden nog drie andere instrumenten bijgekocht.
En één van de initiatiefnemers liet de eerste acht muzikantjes repeteren in zijn woonkamer.

Wat ik me dan wel afvraag:
welk instrument bespeelde die achtste?
Dat zullen we waarschijnlijk nooit weten.
Maar wat we wél weten, is dat Klein maar Dapper dapper stand hield.
En dan met name de muziekafdeling.

De Tweede Wereldoorlog liet littekens achter,
maar daarna bloeide de vereniging weer op.
In 1955 waren er maar liefst 86 leden,
een aantal dat ongeveer overeenkomt met de huidige bezetting van het Residentie Orkest.

Al moet je daar natuurlijk ook de tamboers en majorettes bij optellen,
waarmee Klein maar Dapper door de straten van Den Haag marcheerde.

Marcheren doen jullie sinds de jaren tachtig niet meer,
en ook de tamboers en majorettes zijn verdwenen.
Maar de klank van Klein maar Dapper is nooit verstomd.

Toen niet.
En nu niet.

Jullie zijn doorgegaan als zittend fanfareorkest.
Voor jullie eigen genoegen
én tot grote vreugde van de stad.
Want Den Haag mag nog steeds geregeld genieten van jullie optredens.

Ik hoop dat dit nog heel lang zo blijft
en wens jullie veel geluk voor de toekomst.

Want dit jubileum is ongetwijfeld weinig meer dan een tussenakkoord.

Jullie laatste noot heeft nog lang niet geklonken.

Dank u wel.