Toespraak voor het 80-jarig jubileum van de Haagse Jazz Club en de uitreiking van de Haagse Stadspenning aan Fons de Rouw op 26 april 2026
Geachte leden van de Haagse Jazz Club,
Geacht bestuur,
Allereerst complimenten aan de dames van ‘Double espresso’.
Geweldig optreden.
Wat fijn om hier weer bij u te zijn.
En u te mogen feliciteren met jullie 80-jarig jubileum.
Herinner me nog goed, het mooie samenzijn met een aantal van u ter gelegenheid van het 75-jarig jubileum.
Als jazzliefhebber zijn dit de swingende momenten.
Den Haag en jazz zijn al decennialang onlosmakelijk met elkaar verbonden.
En dat is niet in de laatste plaats te danken aan de Haagse Jazz Club.
Als oudste nog bestaande jazzclub van Nederland vindt zij haar oorsprong in de Dutch Swing College Club uit 1946.
Sindsdien heeft de club een belangrijke bijdrage geleverd aan de rijke jazzgeschiedenis van onze stad. Met ereleden als Louis Armstrong, Duke Ellington en Rita Reys.
In de afgelopen decennia is de Haagse Jazz Club met recht een Haagse ‘jazz standard’ geworden.
Die live muziek op de zondag voelt voor veel Hagenaars als thuiskomen.
In een huis dat al tachtig jaar bestaat.
En dat kunnen bestaan, dat is niet vanzelfsprekend.
Dat kan alleen maar met de inzet en toewijding van veel vrijwilligers.
Zonder hen zijn al die bijzondere optredens, die de geschiedenis van de Jazz Club zo rijk maken, niet mogelijk.
Als je die tachtig jaar op muziekpapier zou willen zetten, dan zou het een vierkwartsmaat kunnen zijn.
Sta vanmiddag graag stil bij één van de noten.
In het vierde kwart van die enorme maat klinkt een kwartnoot.
En, die kwartnoot… die speelt u, meneer de Rouw.
Beste Fons: al ruim twintig vervult u als voorzitter een belangrijke rol binnen de Haagse Jazz Club.
Uw muzikale reis begon op jonge leeftijd.
Als kind was overal om u heen muziek te horen.
Daar zorgden de andere gezinsleden, die studeerden aan het conservatorium, wel voor.
En de liefde voor muziek kreeg ook u te pakken.
Velen van de aanwezigen hebben u wel eens klarinet of saxofoon horen spelen.
Maar bijna niemand heeft u ooit zien dansen.
Kan verklappen dat vooral de vrouwelijke leden dat wel jammer vinden…..
Als voorzitter was u van vele markten thuis.
U organiseerde de optredens op voortreffelijke wijze, en eventuele problemen werden kundig opgelost.
En van april tot oktober was er elke week een mooi optreden om van te genieten.
Ontelbare herinneringen.
Bijzondere momenten.
Onvergetelijke optredens, waar u uw stempel op drukte.
Twintig jaar voorzitterschap: het is een prestatie van formaat.
En die kwartnoot die u speelde?
Die speelde u niet solo.
U maakte deel uit van een muzikaal en bestuurlijk kwartet.
Met Diny Scheepers, die de laatste vier jaar de club ook op veel verschillende manieren steunde.
Met Margie Sikkes, die veertien jaar de rol van penningmeester vervulde.
Én met Wim Nieuwstraten die 16 jaar als secretaris fungeerde.
Jullie kwartet heeft dit jaar zijn afscheidstournee gehad.
En de laatste noot, die wordt vandaag door jullie geblazen.
Maar de muziek stopt gelukkig niet.
Er staat een sextet klaar om het stokje over te nemen.
Want in Den Haag, bij de Haagse Jazz Club blijft de swing erin zitten.
Meneer De Rouw, beste Fons:
U was er altijd.
Betrokken, betrouwbaar en met een scherp oog voor wat nodig was: voor de muziek, voor de mensen, voor de club.
Daarmee heeft u niet alleen de Haagse Jazz Club, maar ook de Haagse jazzscene als geheel verrijkt.
En alsof dat nog niet genoeg is, gaf u Den Haag ook nog de Kèkstègâh: een naam met een knipoog, die inmiddels bijna net zo vertrouwd is geworden als de klanken van de jazz op zondagmiddag.
Beste mensen, ik rond af, want jullie zijn hier voor de muziek.
Voordat ik het orkest de ruimte geef, geef ik u, beste Fons de Rouw, met veel plezier de Stadspenning van Den Haag.
Als tastbaar teken van waardering en dank voor uw inzet voor de Haagse Jazz Club.
Van harte gefeliciteerd en:
keep the groove alive, The Hague.
