Beste allemaal,
In 1864 had Den Haag een primeur: toen reed hier de allereerste paardentram van Nederland, van de Parkstraat naar Scheveningen.
Het rijtuig dat we vandaag officieel opnieuw in gebruik nemen, herinnert aan die vroege jaren van het openbaar vervoer in onze stad.
De bijzondere geschiedenis van de HTM 402 is net al uit de doeken gedaan door mensen die daar alles van weten.
Daarom beperk ik me tot een welgemeend woord van dank aan iedereen die de restauratie mogelijk heeft gemaakt.
Dank ook aan het Haags Openbaar Vervoer Museum dat het rijdend erfgoed van de HTM en alles wat daarbij hoort, met zoveel betrokkenheid bewaart en ontsluit.
Graag noem ik nog een paar mensen in het bijzonder:
Om te beginnen Johan Blok, die het restant van het rijtuig jarenlang, wat heet, decennialang in de gaten heeft gehouden en zo voor volledig verdwijnen heeft behoed.
Dan Eric den Hamer, de bedenker van het plan “Zomertram naar Scheveningen”, op basis waarvan de gemeente subsidie voor de restauratie heeft toegekend.
En natuurlijk Jos Schmalen, die helaas niet meer onder ons is.
Maar zijn vrouw is er vandaag gelukkig wél bij.
Jos was van 2014 tot 2022 projectleider van de restauratie van de 402 en heeft heel veel gedaan om het project tot een succes te maken.
Tot slot, dank aan alle vrijwilligers die aan de restauratie van de tram hebben gewerkt.
Dat zijn er velen geweest, waarvan een aantal hier aanwezig.
Twee vrijwilligers van het eerste uur doen vandaag dienst als conducteur op de tram, dat zijn Fred Hofman en Kees Groenewegen.
Tenslotte Roderik Kruijt die na het overlijden van Jos het projectleiderschap op zich heeft genomen en hard heeft gewerkt aan de voltooiing van de restauratie.
Sluit af met een paar regels uit een mooi, licht melancholiek liedje op muziek van Ruud Bos.
Geschreven voor Wim Sonneveld, die het niet lang voor zijn dood op de plaat zette, en later nog eens gezongen door BLØF.
Grote kans dat het dit rijtuig was, of een ander uit dezelfde serie, dat tekstschrijver Michel van der Plas in gedachten had bij het schrijven van
Scheveningse tram
Daar komt hij zwaar van ouderdom
Statig en traag het hoekje om
van dromen en herinneringen
Hij belt, hij ziet me heus wel staan
Zijn open wagen achteraan,
de zomertram van Scheveningen
En kijk ik ben weer onverwacht
die jongen van een jaar of acht
En voel me rijk en houd van hem,
die feestelijke gele tram
Daar rijdt hij haastig voor zijn doen
De stad uit onder wuivend groen,
ik stel mij ongeduldig voor
Dat ik ver weg de zee al hoor
als we de Parkstraat in gaan draaien
Maar bij de Frankenslag begint er toch pas echt een koele wind
Over de hoofden heen te waaien
Nu krijgt de wagen vleugels en
Ik weet dat ik er bijna ben omdat de motor hoog gaat zingen
En dan rijdt hij het Zeeplein op
Met al zijn vlaggetjes in top
de zomertram van Scheveningen
Wij zijn te jong om zulke nostalgische herinneringen te kunnen koesteren aan deze tram die alweer 80 jaar geleden uit dienst ging.
Maar ik hoop van harte dat vanaf nu veel mensen mogen genieten van een rit, een ‘tijdreisje’ met dit historische rijtuig.
En dan wellicht eigen ‘tramherinneringen’ ophalen.
En daarmee, geacht publiek, wens ik de HTM 402 voor nu en alle komende keren een behouden rit.
Dank u.
