Geniet iedere ochtend om zes uur van de mogelijkheid om in het grote hotelzwembad te mogen zwemmen.

Ga zodra het licht wordt – en dat is waar ik ben om zes uur ’s ochtends en supersnel – het zwembad in. Dat mag gelukkig. Heerlijk. Leg net als een aantal andere vroege vogels mijn badhanddoeken neer. Na de eerste dag weet je dat je er vroeg bij moet zijn… Trek de zwembanen alle dagen in m’n eentje. Minstens zoveel als iedere werkdag ’s ochtends vroeg aan de Klatteweg in Den Haag. Een paar mensen lezen dan al buiten bij het zwembad een (digitaal) krantje of rusten uit in de relatieve koelte van de vroege ochtend. Maak iedere dag een praatje met een meneer uit Bristol. Hij let op m’n spullen als ik erin lig. En maakt een foto. Overdag zit ik iedere dag prinsheerlijk aan de rand van het zwembad. Elke dag op dezelfde ligstoel met een gewone stoel ernaast.

Lees en luier een beetje. Praat de laatste paar dagen gezellig met gepensioneerd ondernemer Rommert Doolaard uit Den Helder. Boekte ‘all inclusive’ dus het ontbijt, de lunch en het avondeten zijn geregeld. Wandel in de omgeving, bewonder de flora en fauna en doe verder weinig.

Lees iedere dag (digitaal) de Nederlandse kranten, lees het dubbeldikke zomernummer van Elsevier en doe m’n emails af. Dat zijn er overigens weinig. Gebeld ben ik alleen door Johnny van ICT, belde zelf met niemand. Heb wel intensief appverkeer met deze en gene. Kortom, redelijk rustig dus.

Begin zo’n beetje om de dag met een (nieuw) boek. Lees ‘Presumed guilty’ van Scott Thurow (‘Retired judge Rusty Sabich defends his fiancée’s son, Aaron, accused of murdering his girlfriend, forcing Rusty back into a racially charged case’). Las eind jaren 80 ooit van dezelfde auteur ‘Presumed innocent’. Begon in januari op Zanzibar met ‘Presumed guilty’, lees het nu uit. Geweldige schrijver die Thurow.

Lees ‘Luns: ‘ik herinner mij’.’ “… Vrijmoedige herinneringen van Mr. J.M.A.H. Luns zoals verteld aan Michel van der Plas.” Een boek uit 1971. De opvattingen en anekdotes zijn her en der gedateerd, het taalgebruik is nog steeds prachtig. Leer nieuwe woorden en begrippen. “… Bewaar me voor taedium vitae … Viaticum … Regard inquiétant … Espaceren.” Lees ook de ‘opvolger’ uit 1988: ‘Mr J.M.A.H. Luns. Gelooft u mij, het was een genoegen. Herinneringen verteld aan Pierre Huyskens.’ De bescheidenheid druipt er nog steeds van af (“De minister van Buitenlandse Zaken heeft een mondiaal werkterrein, zodat hij zich niet behoeft te occuperen met affaires van nationale kleinschaligheid …”).

Lees ‘De Messias’ geschreven door Julian Winter. Destijds, 2 december 2015, een geschenk van Frank Zwetsloot naar aanleiding van mijn bijdrage aan het congres ‘Maatschappelijke Impact van Alfa- en Gammawetenschappen’. Julian Winter is de schrijversnaam voor Wiljan van den Akker en Esther Jansma, die met De Messias hun eerste gezamenlijke roman publiceerden. Ontdek tot mijn schrik (en spijt) dat beide hooggeleerden inmiddels zijn overleden. Esther januari 2025 en Wiljan april 2026. De moeite van het lezen waard (houtdeskundige Emma Faber neemt als hoogleraar een onderzoeksopdracht aan voor het dateren van een viool). Mooie plot.

Lees ten slotte ‘Giraffe’ van J.M. Ledgard. Moeilijke kost. Het verhaal speelt zich af midden jaren 70 in Tsjecho-Slowakije (“… Ik wil zeggen dat ook het communisme een religie is. Ik wil zeggen dat het communisme de religie is van een vruchteloze vogel, een pinguïn, die geen notie heeft van vliegen … Er is hier geen solidariteit. Solidariteit is even gemakkelijk te vinden, zo zeggen ze, als vuur onder een waterval … Hij beseft vast ook dat Tsjecho-Slowakije een in slaap verzonken staat is, een staat waarin arbeiders zijn genormaliseerd tot slaapwandelaars …”). Ooit een kadootje van mijn voormalige schoonzuster Ineke en zwager Jelle.

Voor mij was deze week wel een belevenis. Ging nooit eerder in m’n eentje op vakantie. Een dom avontuur? Of gewoon goed gelukt deze première. Van allebei een beetje. Ben wel lekker uitgerust en verheug me op de terugkeer naar Nederland waar het voor het college en de gemeenteraad de komende weken nog gewoon reces is. Land zondagavond 2 augustus laat met een Boeing 737-8 op Schiphol. Zie onderweg de film Mamma Mia voor de zoveelste keer. Een onverwachts vrolijk extraatje. Op Schiphol is m’n koffer er snel.

Zwaai naar Ad de Jong uit Alkmaar. Ooit was ie net als ik zeer actief binnen de JOVD, voor de afdeling ABCD (Alkmaar, Bergen, Castricum, Den Helder). Lang geleden… Trein met de intercity naar Den Haag HS. Een taxi brengt me thuis. Een latertje.