Herdenkingsbijeenkomst voor het Vredespaleis, 7 oktober 2026
Beste allemaal,
Dank dominee Birke Rapp, Rabbijn Marianne van Praag, Imam Shamier Madhar, Hanneke Gelderblom en Auke de Leeuw.
Dank voor uw woorden van troost en bezinning.
Zo bitter hard nodig, nu deze tragedie maar voortduurt en voortduurt.
Dank voor uw aanwezigheid hier.
Een belangrijk signaal naar de samenleving.
Een signaal dat we ons niet willen laten verdelen.
En voorkomen dat we tegenover elkaar komen te staan.
Vandaag herdenken we alle burgerslachtoffers die zijn gevallen sinds 7 oktober 2023.
Alle burgerslachtoffers.
We hebben oog en oor voor elkaars verdriet en zorgen.
En proberen elkaar te troosten en moed in te spreken.
Moed om verder te komen, zoals het thema luidt van deze bijeenkomst.
Moed om te bouwen aan vrede.
Moed om te bouwen aan bruggen die mensen verbinden.
Waar kan dat beter dan hier, in Den Haag?
De internationale stad van vrede en recht, waar dit Vredespaleis het symbool van is.
Sinds afgelopen december staat hier, op het plein voor het paleis een borstbeeld van een vrouw die haar leven wijdde aan vrede: Bertha von Suttner.
Als eerste vrouw ooit ontving zij de Nobelprijs voor de Vrede.
En als ze nu geleefd zou hebben, dan was ze er vanavond ook bij geweest.
En ze zou zeker lid zijn geworden van Vrouwen voor vrede, een van de organisatoren van deze herdenking.
Precies een week geleden kwamen meer dan 65 vrouwen bijeen in het Vredespaleis.
Wat ze gemeen hebben: allemaal werken ze in conflictgebieden aan vrede en wederopbouw.
We weten allemaal hoe zwaar vrouwen worden getroffen door oorlogsgeweld én hoe belangrijk hun rol is bij de totstandkoming van vrede en verzoening.
Toch zitten vrouwen nog te vaak niet aan tafel als het daarover gaat.
Daar moet verandering in komen.
Een organisatie die daar hard voor vecht is United Cities and Local Governments (UCLG), zeg maar de wereldvereniging van gemeenten.
Al geruime tijd ben ik nauw betrokken bij het werk van UCLG.
Zie het als mijn opdracht, juist als burgemeester van de stad van vrede en recht, om de rol van vrouwen in vredesprocessen te versterken.
Daar mag u mij steeds aan herinneren.
Laten we, ondanks alle verdriet en rouw, én ondanks de schijnbare uitzichtloosheid, één ding blijven koesteren: hoop.
De hoop dat vrede in het Midden-Oosten toch een kans krijgt.
En laten we ondertussen verder gaan met het bouwen aan de vrede van alledag, hier in Den Haag.
En ervoor zorgen dat in ieder geval hier iedereen in vrede en geborgenheid kan samenleven.
Dank u.
