50 jaar moskee AAI(L)N, 6 november 2026
Imam Mohammedamin,
Geachte aanwezigen,
Wat is het mooi om hier met elkaar bijeen te zijn.
Een hartelijk welkom aan alle gasten die van elders naar Den Haag zijn gekomen voor deze bijeenkomst.
A warm welcome to all the guests who have come from abroad to The Hague for this gathering.
Met veel plezier draag ik bij aan de opening van het symposium ter gelegenheid van 50 jaar moskee AAI(L)N:
Ahmadiyya Anjuman Isha’at-e-Islam Lahore Nederland.
Ik treed daarmee in de voetsporen van mijn gewaardeerde ambtsvoorganger Wim Deetman.
Ontmoette hem eerder vandaag en hij laat u allemaal hartelijk groeten.
Hij sprak, wellicht zullen sommigen van u zich dat herinneren, bij de viering van uw 25-jarig jubileum.
Die bijeenkomst vond plaats in Theater Concordia, in de veelbewogen weken na de aanslagen van 11 september 2001.
Nu, 25 jaar later, zijn we bijeen in deze mooie moskee, waar u sinds 2018 thuis bent.
Van oorsprong is dit een kerk, de Thomaskerk, uit de wederopbouwtijd van kort na de Tweede Wereldoorlog.
Een gebouw dat u een tweede leven heeft gegeven.
En zo is de Bijbeltekst uit de eerste brief van Petrus boven de oorspronkelijke deur nog altijd van toepassing:
“Laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis.”
U bent de levende stenen waaruit deze moskee bestaat.
En daarmee bedoel ik niet alleen het gebouw, maar ook uw gemeenschap.
Hopelijk vergeeft u het me dat ik deze vergelijking maak.
Ja, levende stenen bent u, maar wel van vlees en bloed.
En uw hart, hoofd en ziel zijn ook niet bepaald van steen.
U staat midden in de samenleving en u stelt zich consequent open naar anderen: andersgelovigen en mensen die een andere levensbeschouwing aanhangen.
U veroordeelt niemand, u sluit niemand buiten, maar opent uw hart en hoofd voor ieder mens van goede wil.
Daarom is de titel van dit jubileumsymposium zo toepasselijk:
‘Geloof vooruit. Inspireren, verbinden, bouwen aan morgen.’
Als inspirerend en verbindend heb ik, en samen met mij vele anderen, u leren kennen.
Als onderdeel van onze veelkleurige stad of, in mijn geval, bij de tweejaarlijkse bijeenkomsten van religieuze en levensbeschouwelijke organisaties.
Hoeveel gelovigen er precies in Den Haag wonen, weten we niet.
‘Geloof’ is, in tegenstelling tot vroeger, geen onderdeel van de gemeentelijke statistieken.
We weten wél dat er in Den Haag tientallen kerken, moskeeën, synagogen en tempels te vinden zijn.
En dat het aantal religieuze gemeenschappen tussen de 200 en 300 ligt.
Al die geloofs- en levensbeschouwelijke gemeenschappen maken deel uit van het sociale weefsel van deze stad.
Zij maken dat weefsel ook sterker.
En daarmee heel Den Haag.
Voorwaarde is wel dat er onderling contact bestaat tussen die verschillende religieuze en levensbeschouwelijke groeperingen.
En juist dat doet u consequent.
In dat verbinden heeft u in mij een medestander.
Ik heb Den Haag leren kennen als het thuis van heel veel verschillende mensen.
Mensen met heel veel verschillende achtergronden en uiteenlopende geschiedenissen.
Mensen die behoren tot verschillende groepen en verschillende culturen.
De één gaat naar de kerk, de ander naar de moskee, de mandir, de tempel of de synagoge.
Weer anderen zijn niet gelovig, maar zijn op een andere manier bezig met de zin van het leven.
Daarin schuilt de kracht van Den Haag: een open stad, een stad zonder muren.
Letterlijk en figuurlijk.
Laten we daarom, juist in deze tijd waarin polarisatie op de loer ligt, niet hameren op wat ons scheidt, maar zoeken naar wat ons bindt.
Laten we samen bouwen aan morgen, aan het Den Haag van morgen.
Als internationale stad van vrede, recht en veiligheid is Den Haag doortrokken van de Four Freedoms.
De Vier Vrijheden van president Roosevelt vonden hun weg naar de preambule van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.
Het zijn: de vrijheid van meningsuiting, godsdienstvrijheid, vrijwaring van gebrek en vrijwaring van vrees.
Daar moeten en zullen wij in Den Haag steeds naar handelen.
Dat doen we met elkaar en daarom ben ik zo blij met de aanwezigheid van uw moskee.
Want u bent bij dit alles een belangrijke maatschappelijke partner.
Van harte feliciteer ik u met uw 50-jarig jubileum.
Moge dit jubileum gevolgd worden door nog vele andere.
En moge uw moskee een huis van vrede mag zijn en blijven in deze stad van vrede.
Dank u wel.
