Toespraak door Jan van Zanen bij de uitreiking van de onderscheiding ‘Ondernemers zijn goud waard’ aan Bennie’s Fifties, 12 juni 2026

Beste allemaal,

In het bijzonder: Astrid en Bennie,

Vandaag staan we stil bij iets bijzonders. We eren een ondernemer, een icoon, een verzamelaar, een verhalenverteller en eigenlijk ook een tijdreiziger. Want wie Bennie’s Fifties binnenstapt, stapt niet zomaar een winkel binnen. Nee, je stapt een andere wereld in. Een wereld vol neon, jukeboxen, swingende platen en herinneringen die nog altijd glanzen. Een wereld die Bennie en Astrid al vijftig jaar met liefde, lef en doorzettingsvermogen hebben opgebouwd.

Bennie’s Fifties is een begrip in Den Haag, op Scheveningen, in heel Nederland – en zelfs ver daarbuiten. Voor iedereen die houdt van rock-’n-roll, van de popcultuur van de jaren vijftig en zestig, is het een walhalla. Een vrolijke, kleurrijke plek waar je ogen tekortkomt. En dat past Den Haag als geen ander. Want onze stad is de bakermat van de Nederlandse rock en beat. Vanaf het einde van de jaren vijftig veroverden Haagse bands het land. En Bennie’s Fifties houdt die traditie springlevend.

Bekende Haagse artiesten zijn er nog altijd kind aan huis. Er worden reünies georganiseerd, Record Store Day vindt er plaats, en de winkel verleent zelfs zijn naam aan een jaarlijkse oeuvreprijs voor rock- en beatartiesten. Zo blijft Den Haag de beatstad die het altijd is geweest.

Maar wat veel mensen niet weten, is dat achter de winkel een verborgen wereld schuilgaat. Een enorme collectie, een geheime schatkamer vol jukeboxen, neonborden en Amerikaanse klassiekers. Tijdens het vijftigjarig jubileum mochten bezoekers daar een kijkje nemen – en velen stonden met open mond te kijken. Want Bennie is nooit gestopt met verzamelen. Zijn droom werd groter dan de winkel zelf. En dat maakt Bennie’s Fifties zo uniek: het is geen onderneming, het is een levenswerk. Een museum van herinneringen, muziek en nostalgie.

En dan zijn er de verhalen. Want Bennie zit vol anekdotes. Over zijn krantenwijk als tiener, waarbij hij drie salarissen verdiende op één route – en met Kerst drie keer zoveel fooien, zolang hij maar de juiste krant noemde bij het aanbellen. Over artiesten die hij vervoerde, van Mick Jagger tot de bassist van Bruce Springsteen. Over de strenge regel “geen foto’s met artiesten”, die hij zelf prompt brak toen de bassist vroeg of híj met Bennie op de foto mocht. Tja, dan zeg je geen nee.

En natuurlijk het legendarische moment bij Wedden Dat, waar Bennie geblinddoekt zestien jukeboxen foutloos wist te herkennen. Een prestatie die alleen iemand met pure passie kan leveren. Waylon, Giel Beelen, Danny Vera, Andre van Duin, Dinand Woesthof: allemaal hebben ze een jukebox van Bennies Fifties.

Astrid verdient hier een even groot applaus. Zij is de verbindende kracht binnen het gezin Franse én binnen de zaak. Astrid kent de televisie van binnen en van buiten. Ze werkte samen met de Mounties en natuurlijk met ‘der’ Rudi Carrell. En haar typetjes bij André van Duin… die brachten humor, warmte en professionaliteit waar je u tegen zegt. En soms ook een stevige oorvijg – zoals Piet Bambergen ooit mocht ervaren.

Samen vormen Ben en Astrid het hart van Bennie’s Fifties. En samen hebben zij iets opgebouwd dat Den Haag verrijkt, inspireert en laat swingen.

Daarom, met trots en bewondering, reiken ik vandaag de onderscheiding Ondernemers zijn goud waard uit aan Bennie’s Fifties. Voor ruim vijftig jaar passie. Ruim vijftig jaar durf. Ruim vijftig jaar Haagse beat en rock-’n-roll.

Bennie, Astrid, jullie zijn goud waard.