Bijeenkomst over de uitzendbranche, 9 maart 2026
Geachte aanwezigen, beste allemaal,
Als er werk aan de winkel is…
Als een werkgever het met eigen medewerkers niet meer redt…
Als er extra mensen nodig zijn…
Op dat moment worden uitleners benaderd.
Velen van u kennen dit van dichtbij. Als uitlener óf als inlener.
U weet daarom ook hoe belangrijk de uitzendbranche is voor het bedrijfsleven.
Beperk ik het even tot Den Haag, dan gaat het om bijna 1.900 bedrijven die zich bezighouden met uitzenden of payrolling.
Dat is een enorme economische kracht.
Een kracht die dagelijks zichtbaar en voelbaar is.
Het is daarom eigenlijk volstrekt logisch dat we vandaag bijeen zijn.
Zeker omdat we veel met elkaar te bespreken hebben.
Want de realiteit is dat een aanzienlijk deel van het uitzendwerk wordt verricht door EU arbeidsmigranten.
Dat zien we ook terug in onze stad.
Naar schatting is 1 op de 10 inwoners van Den Haag arbeidsmigrant, goed voor ruim 50.000 mensen.
In sommige wijken – denk aan Laak en Transvaal – is dat aandeel nog veel groter:
soms wel 1 op de 3.
Deze mensen dragen bij aan onze economie, aan de vitaliteit van belangrijke sectoren en aan het leven in onze buurten.
En zoals voor iedere inwoner geldt ook voor hen:
goede huisvesting, eerlijke arbeidsvoorwaarden en sociale verbinding zijn geen luxe, maar een basisvoorwaarde.
Er gaat gelukkig al veel goed.
Ik zie projecten rondom taallessen. Ik zie duidelijke voorlichting, zoals over inschrijving in de gemeente
Ook zijn er goede voorbeelden van veilige huisvesting, die losstaat van de arbeidsovereenkomst.
Dergelijke initiatieven laten zien wat er mogelijk is wanneer werkgevers, overheid en maatschappelijke partners elkaar weten te vinden.
Toch mogen we onze ogen niet sluiten voor de schaduwzijden van arbeidsmigratie.
Onze Haagse Pandbrigade stuit geregeld op arbeidsmigranten die in onveilige of overvolle huisvesting verblijven.
Op huisvesting waarvoor woekerhuren moeten worden betaald.
We zien onduidelijke huur- en arbeidscontracten.
Horen over onterechte inhoudingen op loon.
Treffen situaties aan waarin iemand van de ene dag op de andere zonder werk zit én zonder woning.
Er zijn arbeidsmigranten die op die manier in een opvang voor dakloze mensen terecht komen.
Of – in het slechtste geval – op straat belanden, of in een tentje in het Haagse Bos.
Zulke misstanden raken niet alleen de betrokken werknemers hard.
De reputatie van de uitzendsector lijdt daar onder.
Het is slecht voor de leefbaarheid in de wijken.
Het leidt tot de bekende ‘matrasjesdag’, tot vervuiling en tot verkeersoverlast.
En het tast het vertrouwen en het gevoel van veiligheid van andere bewoners aan.
Dat kunnen en willen we niet negeren.
Niet als samenleving, niet als gemeente en – naar ik aanneem – ook niet als uitzendbranche.
Juist daarom is het zo waardevol dat we hier vanavond samen aan tafel zitten.
Want dit vraagstuk vraagt om een gedeelde visie,
om gezamenlijke verantwoordelijkheid,
om de bereidheid over de grenzen van organisaties heen te denken.
Mijn wens voor vanavond is dat we ontdekken dat we – ondanks verschillen in perspectief – dezelfde ambitie delen.
De ambitie dat iedereen in onze stad eerlijk, menswaardig en fatsoenlijk moet kunnen werken en wonen.
Ik nodig u uit om vanavond open met elkaar in gesprek te gaan.
Om zorgen én ideeën met elkaar te delen.
Om naar elkaar te luisteren én elkaar uit te dagen.
Want bouwen aan een toekomst waarin eerlijk uitzendwerk vanzelfsprekend is,
dát kunnen we alleen samen.
Laten we aan de slag gaan.
Want er is werk aan de winkel.
Dank u wel.
