Meneer Ramautar,
Beste Hans,
Den Haag is de Hindoestaanse hoofdstad van het Europese vasteland.
Daar weet u alles van.
Als pionier heeft u instellingen opgericht die tot op de dag van vandaag een fundament vormen voor kinderopvang en onderwijs binnen de Hindoestaanse gemeenschap.
Met de oprichting van stichting Seva* Kinderopvang heeft u een organisatie helpen bouwen die inmiddels tien locaties omvat, meer dan vijfhonderd kinderen opvangt en wordt gedragen door een team van ruim honderd medewerkers.
Seva is uitgegroeid tot een professionele, erkende instelling voor voorschoolse educatie en een vertrouwde partner van verschillende hindoe-basisscholen.
Uw rol als bestuurder en kartrekker is daarbij van onschatbare waarde geweest.
Daarnaast heeft u zich ingezet voor tal van andere organisaties die het fundament vormen van Hindoestaans onderwijs, peuteropvang en leerlingenvervoer.
U was penningmeester, secretaris, medeoprichter, adviseur en verbinder.
U onderhield contacten met scholen, gemeentes, vervoerders en ouders.
U dacht mee over kostenbesparingen, praktische oplossingen en kwaliteitsverbeteringen.
Dit alles deed u, gedreven door een diepgeworteld besef van dienstbaarheid: ‘seva’ in de meest pure betekenis van het woord.
Uw bijdrage is niet alleen indrukwekkend in omvang, maar vooral in impact.
U heeft generaties kinderen kansen geboden, gezinnen ondersteund en instellingen versterkt die de Hindoestaanse gemeenschap dragen.
Dit is niet onopgemerkt gebleven.
Vandaag mag ik u de versierselen uitreiken die horen bij de Koninklijke onderscheiding die u is toegekend.
Van harte gelukgewenst.
*Seva: onbaatzuchtige dienstbaarheid