Mevrouw Marseille, beste Janine:

Denk nog vaak terug aan onze ontmoeting in oktober 2024, toen ik bij u en uw echtgenoot, wijlen Rien, in het Mr. Visserhuis was.

Ter gelegenheid van uw 70-jarig huwelijk.
Sindsdien is er veel veranderd en moeten we hem missen.
Vandaag sta ik graag stil bij wat onveranderd is gebleven: uw inzet voor anderen.
U bent namelijk een vrijwilliger met een hoofdletter V.

In dat kader noem ik graag uw inzet voor Unicef tussen 1976 en 2001.
Bij De Bonneterie organiseerde u de najaarsverkoop, en dat was altijd een groot succes.
U hield alles scherp in de gaten, van voorraad tot personeel, en wist zo de opbrengst te laten stijgen van 20.000 naar 100.000 gulden.
Ook wist u steeds weer bekende Nederlanders, zoals Lee Towers, te strikken voor een optreden.
Hoe u dat voor elkaar kreeg blijft een raadsel, maar het hielp enorm.

Ook uw eigen stem zette u in voor het goede doel.

25 jaar lang was u een vertrouwd geluid bij Radio Ziekenomroep Phoenix.
U bracht een veelzijdig programma, van klassieke muziek tot jazz, van verzoekplaten tot telefoonspelletjes.

Uw andere talenten werden ook zichtbaar bij Jeu de Boules vereniging Grand Cru ’82, waar u dertig jaar lid was, en tal van organisatorische klussen op zich nam.

Als doktersassistente in de huisartsenpraktijk van Rien stond u voor ontelbare mensen klaar.
En nog altijd zet u zich in voor anderen.
Zo leest u een blinde buurvrouw voor, en gaat u elke week naar het Meester Visserhuis om voor te lezen uit eigen werk.

Verhalen waarin bewoners met dementie zich herkennen, en die elke keer weer een vreugdevol moment voor hen zijn.

Mevrouw Marseille, beste Janine:

Heel bijzonder dat u zich, op uw 98^e, nog steeds zo inzet voor uw medemens.

Doet me genoegen u vandaag de versierselen te mogen uitreiken die horen bij de Koninklijke Onderscheiding die u is toegekend.

Van harte gefeliciteerd.