Mevrouw De Vijlder,

Beste Josephine,

U lijkt van alle markten thuis, en uw verleden in de reiswereld speelt daar ongetwijfeld een rol bij.

Denk dan aan de Vereniging van Eigenaren Couperusduin, waar u de afgelopen dertig jaar veel werk voor heeft verzet.

Of het Oecumenisch Aandachtscentrum, waar u een geliefd gastvrouw bent en altijd klaarstaat met een luisterend oor.

Verhalen geeft u door in het door u samengestelde kwartaalblad, en met de pastoor maakt u elk jaar weer iets bijzonders van het uitje voor de vrijwilligers.

De betrokken bedrijven en musea weten dat ze aan u een stevig onderhandelaar hebben.

Tijdens Covid vertraagde u niet, maar schakelde u juist een versnelling hoger toen de vrijwilligers elkaar begonnen te missen.

U startte een fietsclub, want daar kon je je keurig aan de afstandsregels houden en tegelijkertijd genieten van het samenzijn.

Een nieuwe traditie was geboren, want jullie gaan nog steeds elk jaar een paar dagen met elkaar op pad.

Dat gunt u ook anderen, zoals bij de wijkbus waar u ervoor zorgt dat de vijftien vrijwilligers zo ingeroosterd worden dat anderen ook op stap kunnen.

En af en toe is het ook leuk om anekdotes op te halen aan uw reizen, en dat doet u dan ook met verve als notulist van de vereniging van gepensioneerden.

In dat kader kwam er een verhaal voorbij van een Turkse hoteleigenaar die u alleen in zijn te strakke zwembroek te woord wilde staan….

Over u vertelt men dat Josephine is een echte verhalenverteller is, met veel mimiek en de gave om een mooie opbouw te maken als ze naar de climax werkt.

En die dan ook zelf enorm om haar eigen grappen kan lachen.

Beste Josephine,

Het moge duidelijk zijn dat u zeer gewaardeerd wordt om uw jarenlange en veelzijdige inzet.

Geef u met veel plezier de versierselen die horen bij de Koninklijke Onderscheiding die u is toegekend.