Toespraak door Jan van Zanen bij de uitreiking van een Koninklijke onderscheiding aan Orlando Ceder, 13 september 2026

Geachte aanwezigen,

Wat een feestelijke, muzikale en betekenisvolle dag. Hier, in Amare, stond u de afgelopen twee uur stil, nou ja stil, bij twintig jaar Black Harmony: een groep die is uitgegroeid tot een krachtig collectief dat muziek, traditie en gemeenschap samenbrengt. Hét moment om de schijnwerpers te richten op de man die dit alles mogelijk maakte: Orlando Ceder.

Meneer Ceder, beste Orlando,

U bent al jarenlang een zichtbaar en toegewijd lid van de Afro‑Surinaamse gemeenschap in Amsterdam. Uw inzet voor culturele, spirituele en sociaal‑maatschappelijke thema’s is indrukwekkend. U werkt vanuit een betrokkenheid die duizenden mensen heeft geraakt. Niet omdat het moest, maar omdat het voor u nooit anders kon.

Twintig jaar geleden, als jonge man van twintig, richtte u Black Harmony op. Een Amsterdamse formatie die traditionele Afro‑Surinaamse muziek en percussie toegankelijk maakt voor een breed publiek. Onder uw leiding groeide Black Harmony uit tot een groep die via muziek, poëzie en vertellingen generaties verbindt met het Afro‑Surinaams erfgoed.

U bent een pionier. Een verbinder. Een hoeder van tradities zoals apinti, kawina en winti. Dankzij uw visie en doorzettingsvermogen blijven deze tradities niet alleen behouden, maar worden ze actief omarmd en gewaardeerd – binnen én buiten de Surinaamse gemeenschap.

Uw werk gaat verder dan het podium. U geeft jongeren een stem, een verhaal, een plek om trots te zijn. Bij Untold Empowerment creëerde u theaterproducties waarin jongeren hun geschiedenis en identiteit met kracht en zelfvertrouwen kunnen delen. U biedt ze niet alleen podiumvaardigheden, maar vooral bewustzijn en eigenwaarde.

Met Stichting Eternity Percussion geeft u jongeren in Amsterdam Zuidoost toegang tot laagdrempelige muzikale educatie en empowermentprogramma’s. U laat hen ontdekken wat muziek kan doen: verbinden, verheffen, helen.

En dan is er uw rol in het onderwijs. Als docent, cultuurcoach en nu als Artist in Residence aan het Conservatorium van Amsterdam documenteert u Afro‑Surinaamse muzikale tradities, maakt u muziekonderwijs inclusiever en zorgt u voor  kennisoverdracht tussen verschillende generaties. Uw collega’s omschrijven u als inspirerend, vernieuwend en onbevreesd. Iemand die een instelling helpt om zich anders te verhouden tot de stad en haar culturele veelstemmigheid.

Achter de betrokken man, de grappenmaker en de persoon die altijd klaarstaat, zit een warm en liefdevol mens, zo weet ik uit betrouwbare bron (uw partner Elice): een partner die er is wanneer het moeilijk wordt en een vader die met heel zijn hart van zijn dochter houdt. Zelfs op zware dagen weet u ruimte te maken voor een lach, een knuffel, een kussen door de kamer en een beetje gekkigheid. En als u even niet wil zingen, zegt u heel droog: “Bakkers bakken ook niet de hele dag”.

Het verwondert niet dat uw impact verder reikt dan Nederland. U organiseert internationale uitwisselingsprogramma’s, reist naar Afrika en Suriname om onderzoek te doen, en brengt het cultureel erfgoed van de Afro‑Surinamer met zorg en diepgang in beeld.

Tijdens de première van Jeangu Macrooy’s Birth of a New Age speelde u een cruciale rol. Voor het eerst klonk Sranantongo op het Eurovisie Songfestival. Een historisch moment – mede dankzij uw leiderschap en artistieke inzicht.

Beste allemaal, vandaag zijn we bijeen in Den Haag. Een stad die, als regeringscentrum, een cruciale rol speelde in het slavernijverleden en het koloniale systeem. Een geschiedenis die we niet wegstoppen, maar onder ogen zien. Een geschiedenis die we herdenken, onder meer bij het monument voor de trans‑Atlantische slavernij op het Lange Voorhout.

Dat wij juist hier, in deze stad, een man eren die zich onvermoeibaar inzet voor het zichtbaar maken van Afro‑Surinaams erfgoed, inclusief het slavernijverleden, is betekenisvol. Het is een erkenning van uw werk, uw missie, uw stem én van de gemeenschappen die u vertegenwoordigt.

En het is extra bijzonder dat dit gebeurt tijdens het jubileumconcert van Black Harmony. Twintig jaar nadat u besloot dat muziek niet alleen kunst is, maar ook geschiedenis, identiteit en toekomst.

Beste Orlando, u bent een muzikale leider, een onderwijzer, een onderzoeker, een coach, een bruggenbouwer. U bent iemand die tradities levend houdt en nieuwe generaties de ruimte geeft om hun eigen verhaal te vertellen.

Dit alles is niet onopgemerkt gebleven.

Het is mij een eer en genoegen u de versierselen op te spelden die horen bij de een Koninklijke onderscheiding.

Van harte gefeliciteerd.