Toespraak bij kranslegging monument voor majoor Thomson, 15 juni 2026
Geachte ambassadeur Kuko,
Geachte aanwezigen,
Vandaag staan wij hier op het Thomsonplein, bij het monument dat sinds 1918 herinnert aan een man die zijn leven gaf in dienst van de vrede: majoor Lodewijk Willem Johan Karel Thomson.
Hij was de eerste Nederlandse militair die omkwam tijdens een internationale vredesmissie.
Een voorloper van wat wij nu kennen als de blauwhelmen.
Juist daarom is het belangrijk dat wij hier blijven herdenken.
Vrede is nooit vanzelfsprekend.
Wie zich inzet voor vrede, verdient blijvende erkenning.
Thomson was niet alleen militair.
Hij was ook een tijd lang Hagenaar, gemeenteraadslid en defensiespecialist in de Tweede Kamer.
Hij begreep als geen ander hoe nauw leger en samenleving met elkaar verbonden zijn.
Zijn lijfspreuk, gegrift in de bank bij dit monument, zegt het helder:
“Wie degelijk legerhervormer wil zijn, moet beseffen dat leger en volk elkander hebben te naderen.”
Die woorden klinken vandaag nog altijd actueel.
Ze herinneren ons eraan dat wederzijds begrip tussen militairen en burgers geen vanzelfsprekendheid is, maar een opdracht.
Een opdracht die wij moeten blijven vervullen.
Juist daarom was het zo betekenisvol dat enkele dagen geleden in het Atrium de tentoonstelling Welkom thuis werd geopend.
Een indrukwekkende ode aan onze veteranen, aan de mens achter het uniform.
De portretten, verhalen en persoonlijke voorwerpen brengen ons dichter bij hen die zich – toen en nu – inzetten voor vrede en veiligheid.
De tentoonstelling vormt een brug tussen samenleving en krijgsmacht, precies zoals Thomson dat voor ogen had.
Den Haag is vandaag wereldwijd bekend als stad van vrede en recht.
Maar die ontwikkeling begon al in de tijd van majoor Thomson.
Juist in die periode zette Den Haag grote stappen op het internationale toneel.
In 1907 vond hier de Tweede Haagse Vredesconferentie plaats.
En in 1913, een jaar voordat Thomson in Albanië sneuvelde, opende het Vredespaleis zijn deuren.
Dat gebouw groeide uit tot hét symbool van internationale rechtspraak en conflictbemiddeling.
Het is veelzeggend dat Thomson zijn politieke werk juist in deze stad verrichtte, op het moment dat Den Haag zich ontwikkelde tot een centrum van internationale samenwerking.
Zijn inzet voor vrede en stabiliteit in Albanië stond niet los van die bredere beweging.
Hij maakte deel uit van een generatie die geloofde dat internationale rechtsorde en diplomatie de toekomst moesten bepalen.
Vandaag eren wij Thomson.
In een stad die inmiddels talloze internationale organisaties huisvest en waar dagelijks wordt gewerkt aan vrede, recht en veiligheid.
Dat benadrukt hoe actueel zijn nalatenschap is.
De waarden waarvoor hij stond, vormen nog altijd het fundament van Den Haag.
Toen, nu en in de toekomst.
Dank u.
