Sta om vijf uur op. Om kwart over zes brengt een taxi ons naar Schiphol. Hopelijk lukt het allemaal. De koffers staan er klaar voor.

Koop traditiegetrouw de NY Times van vandaag. Bij de band van de handbagagecontrole begroet wethouder Gerard van Deelen (Scherpenzeel) mij. “Ik ben een volle neef van Pieter Grinwis … De ChristenUnie is mij te links. Ik ben deeltijdwethouder namens de SGP en daarnaast ondernemer.” Wens zijn vrouw en hem een fijne tijd in Zuid-Afrika. Bij een koffieapparaat spreekt fotograaf Fleur Beemster mij aan. Zij gaat met haar partner naar Suriname. Heb telefonisch contact met staatssecretaris Thierry Aartsen (Infrastructuur en Waterstaat). Spreek met Thierry uitgebreid over het openbaar vervoer in de vervoerregio’s en over aan de jaarwisseling gerelateerde onderwerpen. Dit met het oog op de kabinets(in)formatie. Koppel terug aan de algemeen directeur van de MRDH Christel Mourik. Zwaai naar kamerbewaarder Tuti die onverwachts vanwege familieomstandigheden naar Curaçao op weg is en heb langs digitale weg contact met bestuursadviseur Maarten die een paar dagen geleden met zijn vader op reis zou gaan naar Kenia – waar hij een deel van zijn jeugd doorbracht – maar nu (pas) hoopt te kunnen vertrekken.

Het blijft tot het laatst spannend of wij zelf ook kunnen vertrekken. Er is een stroomstoring op Schiphol. Vlak voor we de douane door gaan gaat het licht uit in de hal. Duurt gelukkig niet zo lang. Valt (blijkbaar) mee. Dan is er eerst twintig minuten vertraging, daarna ruim een uur (“Het vliegtuig is te laat aangekomen”). Enfin, in het licht van de weersomstandigheden van de afgelopen dagen is alles begrijpelijk. Meld me af bij locoburgemeester Saskia Bruines. Ben blij dat we uiteindelijk, weliswaar verlaat, de lange reis aanvaarden. Doen dat met vlucht KL515 in een Boeing 787-10. Bestemming Zanzibar. Vermaak me tijdens de vlucht met muziek en lezen. Lees onder andere de The New York Times van vandaag.

David French besteedt in een (lange) opinion (‘Unleashing forces out of his control’) aandacht aan de vraag wat de consequenties zijn van het recente handelen van de Amerikaanse president in Venezuela. “’War’, the Prussian military thinker Carl von Clausewitz wrote, ‘is the mere continuation of policy by other means’ …” Relevante vraag. Zeer relevant. Lees in het ‘dubbeldikke’ kerstnummer van Elsevier en het Handelsblad van vandaag. Rust een beetje en begin aan het kijken naar ‘The murder on the Orient Express’. Het is onderweg vroeg donker.

Landen (dus) in het pikkedonker op Abeid Amani Karume International Airport (Kisauni Airport) iets ten zuiden van de stad Zanzibar. Tonen onze in Nederland aangeschafte visa en onze ’travel insurance certificates’. Ze hebben het goed voor elkaar wat dat betreft. Onze koffers zijn er gelukkig snel. Ook dat is in orde. Het in de hitte buiten wachten op het vervoer dat ons naar het hotel brengt duurt langer. De rit – bewonderenswaardig hoe de chauffeur zich door het drukke verkeer begeeft, een middernachtelijk avontuur – duurt ruim anderhalf uur. Het regent een beetje onderweg. De ruitenwisser gaat aan. Het zicht wordt er met alle stof niet beter van. Niet getreurd. Chauffeur Thiago zit rechts (het verkeer rijdt links hier), hij draait zijn zijraam naar beneden en gooit al rijdend de inhoud van een grote plastic fles met water over het voorraam. Veilig is het vrees ik niet echt. Het werkt wel. Dat wil zeggen, min of meer.

Ruim na middernacht bereiken we onze in het noorden van Zanzibar gelegen bestemming, Riu Palace aan Nungwi Road. Checken in, betalen de toeristenbelasting en begeven ons naar onze kamer. Maak gebruik van de douche en ga snel naar bed. Slaap onder een klamboe.