De drie zomerweken krijgen in vogelvlucht en op hoofdlijnen aandacht in het weekboek.

Maandag 4 augustus

Fiets in alle vroegte heen en weer naar het zwembad. Het is rustig onderweg. Fietsen en zwemmen is ook goed voor m’n rug. Doe, terug thuis, een paar huiselijke klussen. Breng in de loop van de ochtend samen met Freek (kabinetszaken) een bezoek aan de 96-jarige Dolly Sluys. Hoe komt dat zo? Mantelzorgers, er zijn er velen in Den Haag. Ontving vorige week een bericht van een van hen: Monique Holstein. Of ik bij Dolly een kopje koffie wilde komen drinken (“Een soort van laatste wens, want de 100 haalt ze waarschijnlijk niet”). Monique heeft Dolly in huis genomen toen zij te oud werd om zelfstandig te kunnen wonen. In de knusse huiskamer van hun appartement aan de Vierhoutenstraat in Rustenburg-Oostenbroek (Escamp) is de ontvangst allerhartelijkst. Ook de dochter en kleindochter van Monique zijn er. Dolly vertelt over haar leven dat begon in Indonesië en na de Tweede Wereldoorlog verder ging in Nederland. Een indrukwekkend leven met vrolijke en verdrietige momenten.

Gebruik de lunch bij The Fat Mermaid aan Strand Noord. Doe dat met Gretie Stelling en Kees Klaver. Ken Gretie van de Openbare Lagere School in Edam en Kees van de middelbare school. Nodigde, toen ik ooit in de molen aan het Klein Westerbuiten (waar mijn vader zijn werk als architect verrichtte) een schoolfeestje organiseerde, zowel vrienden en vriendinnen van de middelbare als van de lagere school uit. Gretie en Kees ontmoetten elkaar daar voor het eerst en zijn inmiddels al vele jaren getrouwd. Een van hun dochters Liz woont en werkt in Den Haag. Ze passen op haar huis. Ontzettend fijn om hen te zien en te spreken. Het is alsof we elkaar vorige week nog hebben gezien.

Om 14.03 uur overlijdt m’n moeder. Vredig, in rust en thuis. Mijn broer Koos was erbij en belt mij bijna meteen. Ben verdrietig, ga haar vreselijk missen. Maar ben ook opgelucht voor Ma.

Een rollercoaster begint. Informeer de kids, Simone en Marian. Aan mij de taak de uitvaartonderneming Sereen te bellen en de eerste afspraken te maken. Als de schouwarts is geweest en de natuurlijke dood van Ma is vastgesteld kunnen de voorbereidingen op weg naar het afscheid beginnen. Ma is inmiddels in de betrouwbare handen van de uitvaartverzorgers van Sereen. Heb ’s avonds een uitvoerig online gesprek met Koos en Sylvia (van Sereen) over het hoe en wat van het afscheid. Stap op de fiets. Doe een paar boodschappen in de Keizerstraat. Simone komt langs. Houdt me gezelschap. Lifetime friend Niels belt, net als m’n vriendin Ina (op vakantie in Engeland). Bel zelf uitvoerig met lifetime friend Marnix en met mijn zoon en dochter. Gedenkwaardige dag.

Dinsdag 5 augustus

Fiets heen en weer naar het zwembad. Verzorg erna een ontbijtje voor Simone. Gaan in de loop van de ochtend naar Edam. Krijgt een lift van Simone. De reis verloopt vlot. De dag staat zo’n beetje helemaal in het teken van het opzoeken van adressen en het schrijven van de kaarten. Pleeg een aantal telefoontjes (met Gré, Sandra en Conny) om adressen van familie, vrienden en bekenden te achterhalen. Het adressenboek van Ma was namelijk onvindbaar. Als we bijna klaar zijn met het schrijven van de kaarten vinden we het adresboek alsnog. Zo gaan die dingen. De kaart zelf is mooi geworden. De foto van het insigne ‘ziekenverpleging’ staat prachtig. Ma was er trots op.

Simone dropt me aan het eind van de middag op station Haarlem CS. Reis met de intercity naar Den Haag HS en daarna met tramlijn 1 naar huis. Bel aan het begin van de avond uitvoerig met mijn Amerikaanse nichtje Donell, met broer Koos en met uitvaartondernemer Sylvia.

Woensdag 6 augustus

Fiets richting de Klatteweg voor de dagelijkse zwembeurt. Bel, terug thuis, in alle vroegte (in verband met het tijdsverschil) met mijn Australische nichtje Mandy en met lifetime friend Kobchai Kingchatchaval. Blijf nog even bezig met het opzoeken van adressen van mensen die alsnog een rouwkaart moeten ontvangen. De markiezen doen het goed tegen de overmatige zon.

Heb in de loop van de ochtend online overleg met woordvoerder Raoul en bestuursadviseur Ellis. Een telefonisch overleg met Rombout Alkema (directie Veiligheid) volgt. Bel ’s middags met m’n dochter en met Koos.

Stap in de loop van de middag op de fiets. Breng een zilveren lodereindoosje van m’n moeder voor reparatie naar Steltman aan de Plaats. Susanne Martens gaat ermee aan de slag. Fiets door naar het Centraal Station. Parkeer mijn fiets onder het KJplein. Bel al wachtend op de intercity naar Utrecht met wethouder Robert van Asten. Gebruik samen met mijn zoon het avondeten. Traditiegetrouw bij Sirtaki aan de Servetstraat. De uitbaters Dimitri en Lois hebben het weer prima voor elkaar. Loop samen met mijn zoon terug naar het station. Hij stapt op de fiets, ik in de trein. Fiets vanaf het CS naar huis. Bel ’s avonds opnieuw uitvoerig met Koos en m’n dochter. Raadsgriffier Lilianne Blankwaard belt mij.

Donderdag 7 augustus

Vermaak me na het zwemmen thuis met opruimen, het opzoeken van foto’s voor het afscheid van Ma (een emotionele klus), archiveren, lezen en het verpotten van een paar binnen- en buitenplanten in de afgelopen zaterdag nieuwverworven blauwe bloempotten. Heb langs digitale weg contact met Aboed Shabi. Fiets s’ middags heen en weer naar de Keizerstraat. Doe er een paar boodschappen.

Vrijdag 8 augustus

Fiets heen en weer naar Max Health Club. Het wordt steeds donkerder ’s ochtends. Ook na afloop van het zwemmen schemert het nog. Praat ’s middags thuis, boven buiten op mijn balkon, bij met oud-medewerker Annette Cornelisse. Still going strong. Avondeet met Simone bij Zarautz aan de Prins Willemstraat. Bel, terug thuis, uitvoerig met m’n dochter (de foto’s en de muziek – ‘playlist’ – voor het afscheid van morgen zijn gelukt). José Tòth belt met het verdrietige bericht dat haar man Stefan is overleden.

Zaterdag en zondag 9 en 10 augustus

Herneem mijn gewoonte in het weekend in de wijk te wandelen. Voorzie Simone van een ontbijt. Reizen in de loop van de ochtend naar Edam. Lopen vanaf mijn ouderlijk huis aan de Lingerzijde naar de locatie waar de informele afscheidsbijeenkomst (‘aangeklede condoléance’) van mijn overleden moeder plaatsvindt. In De Swaen aan de Voorhaven. Ma wilde eigenlijk helemaal niks, maar dit moet toch kunnen (en achteraf zou ze dan zeggen: “Het was toch wel mooi zo”). De vrouwen van Sereen hebben het prima geregeld. De belangstelling is groot. Dat biedt troost. Mijn zoon spreekt (namens zijn zus) en ik zeg iets mede namens mijn broer Koos (vooral veel dank aan alle lieve mantelzorgers). Praten na. De beelden op het scherm zijn mooi, net als de favoriete muziek van Ma op de achtergrond. Koos is blij. Even na vieren rijden we met ons gezin achter de donkerblauwe rouwauto aan. We stoppen bij de Grote Kerk. Het fraaie bloemstuk op de kist van Ma leggen we op het graf van haar beide ouders (opa en oma Haverhoek-Bazen). Dan rijden we door naar Purmerend. Bij het crematorium aan de Purmerweg aangekomen, stappen we uit en wandelen achter de rouwauto aan. Als ie de hoek omgaat en bijna uit het zicht verdwijnt, stopt de auto. De achterklep gaat open en omhoog. De kist komt nog even naar buiten. Leggen allemaal kort onze hand op de kist… en dat was het dan. Dag lieve (O)ma.

Wandelen terug. Verzamel met m’n kleindochters Florien en Jolein onderweg wat steentjes. Gebruiken buiten op het terras van Jo&Co aan de Purmerendse Koemarkt met z’n allen het avondeten. Nemen afscheid van elkaar. Emotievolle dag zit erop. “Je bent nu een wees”, zei iemand vandaag tegen me.

Ochtendwandel zondag in de wijk en was mijn auto bij Haan aan de Duinstraat. Voorzie Simone van een ontbijt. Fiets heen en weer naar de Keizerstraat. Doe er wat boodschappen. Sta in een lange rij achter blikjesinleveraars. Mijn ‘best Cornellian friend’ Kobchai Kingchatchaval en zijn echtgenote Buppa Dhamabutra bellen. Spreek ook met hun zoon Prom. Reizen aan het eind van de ochtend via tuincentrum De Bosrand aan de Rijksstraatweg in Wassenaar naar Amsterdam. Gebruiken aan de Bert Haanstrakade in IJburg de lunch bij vrienden van Simone, Monique en Peter Jacobs. Geniet van het gezelschap, het heerlijke eten en het fraaie uitzicht op het IJsselmeer en Durgerdam.

Krijg een lift van Simone. Ga vanaf Haarlem CS met de intercity terug naar Den Haag HS en dan met tram 1 naar huis. De tram is zo mogelijk nog voller dan donderdag een week geleden.

Lees, terug thuis in Den Haag, ‘Presumed innocent’ (“And as I meet this brown-eyed spaniel expression I realize that Alejandro Stern, one of this town’s finest defense lawyers, has heard these ardent proclamations of innocence too many times before” p.173) van Scott Turow opnieuw uit. Doe dat omdat ik de ‘sequel’ wil gaan lezen. In het boek zat een vrolijke vakantiekaart uit Saint-Vivien le Marche van niemand minder dan mijn goede vriend John Elffers, een van de naamgevers van AEF. Gedateerd 21 juli 1995. Time flies. Kijk intussen naar ADO Den Haag-Willem II (5-1). Het begin van het seizoen is goed.