Ben rond een uur of drie wakker. Doe een plas en beluister via radio West flarden van de tweede helft van ADO-FC Dordrecht (2-0). Even nadat ik de radio aanzet maakt Daryl van Mieghem aan het begin van de tweede helft het eerste doelpunt. Toeval bestaat niet. Of toch wel? Slaap verder. Lig om zeven uur sharp in het zwembad. Trek m’n baantjes in het koude water (althans, kouder dan ik aan de Klatteweg gewend ben).

Werkontbijt in alle vroegte met collega-UCLG-bestuurder Carola Gunnarsson (Sala, Zweden). Kijken terug en vooruit op respectievelijk verenigingsjaar 2025 en 2026. Maak me gereed voor een bezoek aan de Terra Cotta Warriors. Talloze ‘World Council-gangers’ – drie grote bussen vol – nemen aan deze door de gemeente Xi’an georganiseerde excursie deel. Gids Ping begeleidt ons door de mensenmassa. Ongelofelijk druk is het in het ‘Emperor Qinshihuang’s mausoleum site museum’. Bewonder desalniettemin de drie putten waarin de duizenden jaren oude aardewerken beelden (onder andere zo’n 7.000 terracottasoldaten) in gigantische hallen staan opgesteld. Zie ook paarden, een generaal en archeologische werkzaamheden in uitvoering. En dat alles allemaal ooit gemaakt om de necropolis van de allereerste Chinese keizer Qin Shi Huangdi te beschermen.

Zijn aan het begin van de middag terug in het hotel. Gebruiken met alle nog aanwezige deelnemers aan de World Council een buffetlunch. Zeg gedag tegen Emilia Saiz en haar medewerkers. Fris me even op. Ga dan in de loop van de middag samen met Finn op uitnodiging van ambtgenoot Ye Niuping op verkenning in de stad. Ye organiseerde vervoer en gids Sherry. Bezoeken in sneltreinvaart een paar bijzondere locaties in de stad. Rijden in westelijke richting (het hotel staat in het oosten van de stad). Beginnen bij de Grote Gans Pagode.

Wandelen in de omgeving, op het plein en door de ruim opgezette winkelstraat. Zien het beeld van de monnik Xuanzang die ooit naar India reisde.

Passeren onderweg een monorail van enkele kilometers. Alleen op feestdagen in gebruik, vooral door toeristen. Begrijp dat dit deel van Xi’an pas de afgelopen 25 jaar is ontwikkeld. Nog niet zo lang geleden stond de pagode in een weiland. Dat is dus nu wel heel anders. Gaan dan in zuidwestelijke richting. Bezoeken het Xi’an museum. Het is een museum dat een kleine twintig jaar geleden is gebouwd. Zien veel fraais uit de periode van de Han- en Tang-dynastie. ‘Looking back on the glories of the Han and Tang dynasties, we cannot but be amazed by the enterprising power, vigorous spirit, and epic vision they presented to the world’ lees ik in het museum. Ben het ermee eens.

Wandelen – weer buiten – door het nabijgelegen park in de richting van de Kleine Gans Pagode (een aardbeving verwoestte ooit de top van de pagode) en het tempelcomplex dat daaromheen lag.

Begeven ons dan naar de oude binnenstad. Rijden via de Zuidpoort (genoten daar afgelopen donderdagavond van de welkomstceremonie) van de stadsmuur de oude stad binnen. Scoren een kop koffie bij Starbucks en wandelen in de omgeving van de Klokkentoren en de Trommeltoren. Er zijn smalle winkelstraatjes. Vintage Chinese, althans die indruk heb ik. Een drukte van belang. Kleurrijk, levendig en van alles te zien en te koop. Snuisterijen en allerlei etenswaren. Belanden uiteindelijk via een kruip-door-sluip-door-steeg bij de grote moskee in de oude moslimwijk. Hier is het stil. Een soort van oase te midden van alle drukte. Nemen zodra we weer buiten zijn afscheid van Sherry. Ze woont in deze buurt. Gaan terug naar het hotel. Het is half zeven eer we terug zijn in het hotel. Beetje file onderweg. Avondeet samen met Finn in het hotel. Ga net als Finn nog even zwemmen en vroeg naar bed. De bloemen die ik woensdag bij aankomst kreeg staan er nog steeds mooi bij.

‘Xi’an was ooit het oostelijke eindpunt van de Zijderoute en ligt aan de rivier de Wei. Voorheen heette de stad Chang’an (lange vrede). Gedurende de Tang-dynastie was het de hoofdstad. Dankzij verbinding met de Zijderoute kent Xi’an een relatief grote islamitische gemeenschap. De Grote Moskee van Xi’an, zo’n 1.200 jaar oud, is daar het bewijs van. Xi’an symboliseert het begin van de Chinese beschaving. De Qin-dynastie, deze dynastie verenigde China, had vlakbij zijn hoofdstad. Het graf van keizer Qin Shi Huangdi met het bijbehorende Terracottaleger is daarom dichtbij. Keizer Qin Shi Huangdi verenigde China in 221 v.Chr. tot één natie. Tijdens de Tang-dynastie was Xi’an een van de grootste steden van de wereld en stond via de Zijderoute in verbinding met Europa en Centraal-Azië. Er woonden destijds duizenden buitenlandse kooplieden in de stad die meer dan duizend jaar lang zou fungeren als hoofdstad voor een tiental keizerlijke dynastieën. Na de val van de Tang-dynastie boette Xi’an in aan betekenis om te verworden tot een provinciestad, tot aan de ontdekking van het Terracottaleger in 1974. Inmiddels is Xi’an onder meer met de laatstgenoemde ontdekking weer ‘back on track’.’

Zondagochtend is het wel heel vroeg. Zelfs voor mij. Sta om drie uur op (een wake-up call doet wonderen). Begeef me om vier uur samen met Finn richting het vliegveld van Xi’an. Vliegen om zeven uur met China Eastern Airlines met vlucht MU9802 in een Airbus 330 in een kleine twee uur naar Shanghai Pudong International Airport. Zit opnieuw naast een meneer die zijn thee luidruchtig slurpt. Op Shanghai banen we ons een weg – via lange tapis roulants, roltrappen en een heuse ondergrondse sneltrein – naar Terminal 1. Checken opnieuw in en moeten nog eens door de security. Een heel gedoe. Maar met geduld komt alles goed. Maak en passant kennis met Martin Eysberg van Antec Scientific. Rond half twaalf vliegen we met vlucht KL896 in een Boeing 777-200 terug naar Schiphol. Een vlucht van veertien uur. Mijn hemel. Eindeloos dus. Better safe than sorry: de KLM vliegt niet over Rusland. Terecht. Helaas geen The New York Times te krijgen op het vliegveld van Shanghai. Dus luister naar muziek, loop af en toe een beetje rond, lees een paar achtergrondstukken (van die teksten waar je bijna nooit aan toe komt of eigenlijk geen zin in hebt), de Elsevier van vorige week en begin in het verjaardagscadeau van Finn en Renske: het boek ‘The silk roads, a new history of the world’ van Peter Frankopan. Tja zo gaat dat. Slaap ook, maar lukt minder goed (dat wil zeggen minder lang) dan op de heenweg.

Landen volgens schema om kwart over zeven op Schiphol. Gelukkig zijn de koffers er relatief snel. Kamerbewaarder Tuti staat klaar. Simone is er ook. Superlief. Tuti brengt me terug naar Den Haag. Finn rijdt mee. Neem in Den Haag aangekomen afscheid van Finn. Pak m’n koffer uit, draai een was en lig op tijd in bed.