Het is twee graden en mistig als ik rond half zeven begin met mijn ochtendwandeling in de wijk. Groet op de terugweg gemeenteraadslid Coen Bom die zijn hondje aan het uitlaten is (of het hondje Koen, dat kan ik niet met zekerheid vaststellen). Begin, terug thuis, aan het afhandelen van de inhoud van de loodgieterstas van het Stadhuis. Draai een was en strijk alvast een paar overhemden.

Ga in de loop van de ochtend, het weer is stralend op deze eerste lentedag, op weg naar Loosduinen (buurt Waldeck). Bel aan bij Wim Barentsen die recent zijn 100^e verjaardag beleefde. Zoon en schoondochter zijn er ook. Wim woont mooi hier in De Componist aan het Robert Stolzplantsoen. Wim maakte de oorlog mee en (van nabij) de watersnoodramp in Zeeland (onder andere zijn moeder kwam er bij om). Hij diende als marineofficier in Nederlands-Indië en ging uiteindelijk aan de slag bij het Kabinet der Koningin in het historische pand aan de Korte Vijverberg. Inmiddels geniet hij van de schilderlessen waarbij meer wordt gepraat dan geschilderd, zegt de eeuweling met een glimlach. Interessante ontmoeting.

Door naar Segbroek. Wens in de Zonnebloemstraat Teun en Dina Bal-Pronk van harte geluk met hun 70-jarig huwelijk. Dina doet de binnenboel, Teun de buitenboel (de gemeenschappelijke tuin). Maak kennis met hun jongste zoon en schoondochter. Vraag onder het genot van een kop koffie hoe ze elkaar hebben leren kennen. Dat was op Scheveningen in de Keizerstraat. “Dat ging in die tijd zo, je ging flaneren”, zegt Dina. Zeeman Teun was kok op de grote vaart. “Als hij ging varen was hij soms wel drie maanden weg”, vertelt Dina. Later is hij in het Loodswezen gaan werken in Maassluis. Tijdens de rondleiding door hun huis arriveert ook de oudste zoon. Op het balkon dat aan de keuken grenst maken we een foto. Vrolijk samenzijn.

Ga ten slotte richting de Daltonstraat, ook in Segbroek (Bomen- en Bloemenbuurt). Op tweehoog – de trappen zijn steil – wonen Sansodhan en Bachidei Lalbiharie-Roopram. Ze zijn 70 jaar getrouwd. Hun drie dochters, schoonzonen en een kleindochter (“Ik ben onderwijzeres”) verwelkomen me. Trek mijn schoenen uit en word in de voorkamer ontvangen. In de bomvolle kamer staan ter gelegenheid van het huwelijksjubileum 70 witte en roze rozen in fraaie vazen. Het echtpaar woont sinds 1975 in Nederland, hun twee zonen zijn geremigreerd naar Suriname. “We hadden het daar goed in Nickerie met onze kruidenierswinkel en benzinepomp. Mijn man was pandit (geestelijke leider), maar voor de kinderen was het beter dat ze hier konden studeren”, vertelt de bruid. “Onze moeder vertelt graag en onze vader luistert graag”, zeggen de dochters nog net niet in koor. Het echtpaar vermaakt zich door te wandelen voor zover hun gezondheid dit toe laat. Ze doen waar het kan nog veel zelf. Gelukkig is een van hun dochters hun mantelzorger en kunnen ze altijd op haar terugvallen. Wens de familie een fijne dag toe en vertrek richting Scheveningen.

Kleed me, terug thuis, om. Ga buiten in het zonnetje aan de slag met de winterharde blauwe viooltjes. Zet ze in de plantenbak op een van m’n balkons. Werk verder aan de inhoud van de loodgieterstas van het Stadhuis. Bel met Borre Benjamins (communicatie), met ambtgenoot Tanja Haseloop (Oldebroek), met senator Boris Dittrich en met gemeentesecretaris Ilma Merx. Einde middag belt Erik Ziengs. Avondeet gezellig met Simone. Wandelen daartoe heen en weer naar Phuket aan de Schokkerweg.

Ochtendwandel zondag in de wijk. Heb rond het middaguur via MS Teams een overleg met Ilma, Wilma, Raoul en Maarten. Bespreken de actualiteit. Bel met raadsgriffier Lilianne Blankwaard. Beluister ’s middags via de radio flarden van de voetbalwedstrijd De Graafschap-ADO (1-2). Mooi resultaat. Ga (inmiddels) rond half twee richting Schilderswijk-West voor de open dag van de stichting Jacobahof. De bestuursleden en vrijwilligers Lisa, Manon, Joost en Ahmed vangen me op bij studio Schilderswijk. Jade vertelt me over de Weggeefboutique. Krijg uit handen van de lokale textielkunstenaar (van oorsprong uit Gambia) Mo Faal een sherp aangeboden. Een rondleiding door de studio volgt. Wandelen met z’n allen naar de buurttuin aan de Zusterstraat. Was hier ooit tijdens NL Doet. De tuin begint langzaam in bloei te komen. Hoor van Martine dat de tuin gaat uitbreiden. Een goed vooruitzicht. Wandel vervolgens naar het buurthuis Jacobahof aan de Hillegondastraat. Het is er gezellig druk. Maak kennis met de mannen van de stichting Ittihaat. Drink een Marokkaans kopje thee met een zelfgebakken koekje van Boushra. Heerlijk. Architect Isabel van el Kantoor en Guus van het Wijkpaleis informeren me over de nieuwe plannen voor de stadsboerderij. Zwaai naar de heren van het Haagse homomannenkoor Vox Rosa die later vanmiddag voor de allereerste keer in de Schilderswijk optreden. Wens, ten slotte op het podium buiten in het zonnetje, met een korte toespraak, de aanwezigen van harte geluk met dit prachtige initiatief (de Jacobahof) en de 70 vrijwilligers die bij de stichting betrokken zijn. Dames van de Hindoestaanse culturele organisatie stichting Dosti verzorgen een kleurrijk dansoptreden. Het is een mooie afsluiting.

Stap, terug thuis, op de fiets. Doe een paar boodschappen in de Keizerstraat. Bereid de avondmaaltijd. Geniet er samen met Simone van. Zeg gedag (Simone gaat terug naar Lijnden) en verricht dan toch nog wat lees- en schrijfwerk.