Laat de ochtendwandeling voor wat ie is. Slaap een beetje uit. Stap op de fiets. Rijd heen en weer naar de Dibbetstraat in het Zeeheldenkwartier. Bezoek er pedicure Giolanta. Heb ondertussen veelvuldig telefonisch contact met plv. politiechef Anja de Bruijn en met directeur Veiligheid Herke Elbers. De situatie in het Midden-Oosten vraagt daar om. Doe op de terugweg naar huis een paar boodschappen aan de Frederik Hendriklaan.

Reis in de loop van de middag op uitnodiging van Alfred Filz Reiterdank van het bestuur van de stichting Oostenrijkse cultuur in Nederland samen met Simone richting de Noordwijkse Koningin Astrid Boulevard. Wonen in Huis ter Duin het officiële deel van de 57^ste editie van het Wiener Ball bij. Begroeten bij aankomst voorzitter Antoinette Nikkels van der Veen-Hermans en de beide vicevoorzitters Max graaf van Rechteren Limpurg en Maurice ridder de van der Schueren. Zie vele goede bekenden uit Den Haag en verre omstreken. Onder anderen ambassadeursechtpaar Z.E. Bert en An Theuermann en Aslihan Bozatemur, lid van de gemeenteraad van Wenen. Ken Aslihan uit het netwerk van de Europese vereniging van gemeenten CEMR en de Wereldvereniging van gemeenten UCLG. Maak kennis met haar medewerker internationaal beleid Ali Moosavi.

Ooit werd in het Kurhaus in Scheveningen voor het eerst een Oostenrijks bal georganiseerd. In de jaren 1966-1972 werd in het Kurhaus in Scheveningen het ‘Ball der Österreicher’ georganiseerd, ook wel het Weense debutantenbal genoemd. Door renovaties in het Kurhaus week het bal uit naar allerlei andere locaties. Het bal werd afwisselend door de Vereniging Nederland-Oostenrijk en de Verein der Österreicher in den Niederlanden georganiseerd. Sinds 1992 is het bal in Grand Hotel Huis ter Duin in Noordwijk. Dit is de 57^ste editie, de 35^ste in Noordwijk. ‘Ons’ Wiener Ball is uitgeroepen tot het mooiste bal in Europa buiten Wenen.

Koop tombolatickets in de Tappenbeck Foyer. Voor het goede doel. Jachthoorngroep Après Chasse laat ondertussen van zich horen. Gebruiken het avondeten in de Keizerzaal. Neem aansluitend deel aan het cortège (kreeg als instructie ‘Links 2’) dat voorafgaand aan de opening van het Wiener Ball de Pickézaal binnentreedt. Eervol. De traditionele openingsceremonie met vlaggen, volksliederen en welkomstwoorden volgt, net als het optreden van de debutanten. Ziet er fraai uit allemaal. Geniet ondertussen van de muzikale begeleiding van het Ensemble Johann Strauss en het dansorkest van de Marinierskapel der Koninklijke Marine. Waag me samen met Simone op de dansvloer en neem als de officiële opening is afgerond afscheid.

Gelukkig een beetje tijdig thuis.

En toen was het zondag 1 maart. Ochtendwandel in de wijk. Bezorg Simone een (fruit)ontbijt op bed. Rijd tegen half tien naar de Christus Triumfatorkerk aan de Juliana van Stolberglaan voor de jaarlijkse herdenkingsdienst van het verwoestende bombardement op het Bezuidenhout op 3 maart 1945. Begroet bij aankomst de stichting 3 maart ‘45-bestuursleden Debbie Nuijten, Marco Meesters en Frank Kuipers. In de oecumenische dienst – zit naast overlevende Geert van Alkemade – is er ruimte voor reflectie, bezinning en gezamenlijk herdenken. Tijdens de dienst wordt een documentaire vertoond over Margareth Butselaar‑Kelder. In de documentaire deelt Margareth haar persoonlijke herinneringen aan het bombardement en schetst zij een indringend beeld van de gebeurtenissen die het Bezuidenhout voorgoed veranderden. De preek van ds. Jaap van den Akker maakt indruk. Met name deze prachtige zin: “There is a crack, a crack in everything. That’s how the light get’s in.” Het is een regel uit het lied ‘Anthem’ van Leonard Cohen (1992).

Waarvan akte. Neem afscheid en ga aan het werk op het Stadhuis.

Goed om een paar dingen te kunnen afhandelen in mijn werkkamer. Maar inmiddels roept de plicht weer. Begeef me rond half één naar de jaarlijkse herdenking buiten bij het monument. Staan stil bij de gebeurtenissen van 3 maart 1945 en de blijvende impact op wijk en bewoners. Kinderen van de Nutsschool Bezuidenhout lezen gedichten voor. Sjaak Bral spreekt. ” … Het Bombardement wordt nog steeds gevoeld in de wijk. Dat zei acteur Bram van der Vlugt over Bezuidenhout, en dat is zo. Het besef dat jouw buurt, jouw plek van leven ooit grotendeels vernietigd werd is een litteken dat nooit meer weggaat. Ik heb dat litteken letterlijk aan de muur zitten. Mijn appartement uit 1933 (aan de rand van Bezuidenhout) heeft scheuren van het bombardement in de muur van mijn achterkamer. Toen een aannemer tijdens de verbouwing zei ‘dat werken we wel weg’ heb ik hem dat verboden. Af en toe strijk ik er overheen met mijn hand …” Leg samen met overlevende Margareth Butselaar‑Kelder en haar kleindochter Charlotte namens het gemeentebestuur een krans. Wat een mooie plechtigheid. Groet op weg naar huis het echtpaar Bral. Complimenteer Sjaak met zijn optreden. Recht uit het hart. Stichting 3 maart ’45 deelt twee video’s: een fragment met een quote van Sjaak Bral en een fragment van de kranslegging.

Begeef me richting Scheveningen, naar de Groningsestraat. Bezoek de 100-jarige Dea van Seventer-Pronk.

Dea riep altijd: “Ik zou zo graag 100 willen worden.” Het is gelukt. Morgenmiddag staat de familie in het Kurhaus stil bij de verjaardag. Het thema van de bijeenkomst is ‘André Rieu’ vertellen de aanwezige dochters vrolijk. De eeuwelinge is namelijk een enorme fan. Dea woont al 50 jaar in haar huis, ooit verhuurde ze kamers aan badgasten. Samen met haar man Piet. Hij overleed in 2020, net na hun 70-jarig huwelijksjubileum.

Meteen door naar Pulchri Studio aan het Lange Voorhout. In de Louis XI‑zaal vindt een literaire bijeenkomst plaats. De zaal is goed gevuld. Hans Franse draagt samen met twee declamatoren een reeks door hem geschreven gedichten voor onder begeleiding van een pianist (“Mijn Italiaanse buurman”). Hans Franse overhandigt mij twee boeken. Zijn allernieuwste dichtbundel ‘Luister rijke kijk dagen’ en een ‘oudje’: en boek uit 2008 over Den Haag (‘Heel Den Haag in de palm van mijn hand’). Hij vertelt openhartig over zijn jeugd in Amstelveen en zijn Haagse jaren, die een belangrijke inspiratiebron vormen voor zijn werk. Spreek enkele dankwoorden uit, deel met de aanwezigen als Amstelveens ereburger een paar vrolijke anekdotes en draag twee gedichten van Frans voor. Een verrassende (en leuke) ontmoeting.  Ria Doolaard (voorzitter van de sociëteitscommissie van Pulchri Studio) doet me in- en uitgeleide.

Spoed me richting huis. Verricht nog enig lees- en schrijfwerk en daarmee is het weekeinde alweer voorbij.