Lekker iets langer geslapen. Dochterlief beeldbelt. Kleindochters Florien en Jolein zijn in alle vroegte paraat. Zitten aan de eettafel. Ik roep: “Buon giorno.” “Nee opa, we zijn weer in Houten.” Er gaat appelstroop op de (nog Italiaanse) boterhammen. Begrijp dat ze vanochtend geen zin hadden in de shirts met lange mouwen die ze weer aan moesten…
Heb contact met Rombout Alkema (directie Veiligheid) in verband met de actualiteit.

Fiets rond half negen in het zonnetje heen en weer naar de Frederik Hendriklaan. Doe er een paar boodschappen. Bij boekhandel Paagman bijvoorbeeld. Schaf er de – helaas niet bezorgde – Elsevier van deze week aan, een exemplaar van Den Haag Centraal en een kersverse Groene. Traditiegetrouw ook de The New York Times van vandaag, want moet op reis in verband met een werkbezoek.

Ga eerst tegen half tien richting het World Forum. De premier van India Narendra Modi is dit weekend in Nederland. Hij brengt onder andere een bezoek aan een conferentie van de Indiase diaspora in Nederland. Er worden ruim 2.000 gasten verwacht. Bij de achteringang van het World Forum ontvangt de ambassadeur van India Z.E. Kumar Tuhin mij zeer gastvrij. Een gedeelte van de delegatie van de premier is al binnen. Maak onder andere kennis met de Nationale Veiligheidscoördinator van India, Ajit Doval. Begroet even later samen met de ambassadeur de Indiase premier.

Verwelkom hem en vertel de minister-president over de lange en goede relaties tussen Den Haag en India. Loop samen met premier Modi naar een ontvangstruimte waar we drie culturele dansoptredens bewonderen. De ‘Dhol Tasha’ door dansers van een zogeheten Maharashtra Group, een ‘Padharo Mharo Desh’ dans uitgevoerd door kinderen van een Surinami Hindu School en ten slotte een ‘Bihu’ dans. Complimenteren de dansers. Wandel met de minister-president naar de Oceania-zaal waar een aantal groepen uit de Nederlands-Indiaanse (bedrijven)gemeenschap hem begroeten. Zwaai naar onder anderen de Amstelveense ondernemer Rajiv Mehra en het Haagse CDA-gemeenteraadslid Kavish Partiman. Tot slot gaat de premier richting de bomvolle plenaire zaal – zag eerder zelf dat het er prachtig uitzag – voor het vervolg van de bijeenkomst. De Indiase regering deelt een video op Instagram. Neem inmiddels afscheid en ga via huis aan het eind van de ochtend richting Schiphol.

Ben de rest van de zaterdag ‘onderweg’. Moet voor mijn werk als bestuurder van de wereldvereniging van gemeenten (UCLG) naar Baku in Azerbeidzjan. Ben dinsdagochtend alweer terug, maar toch. Locoburgemeester Saskia Bruines vervangt me. Meld me bij haar af.

De dertiende editie van het World Urban Forum (WUF13) geldt als één van de belangrijkste mondiale bijeenkomsten rond stedelijke ontwikkeling, duurzaamheid en de rol van steden bij internationale uitdagingen zoals klimaatverandering, stedelijke ontwikkeling en weerbaarheid. UN-Habitat, het VN-programma voor duurzame stedelijke ontwikkeling en leefbare steden, organiseert het forum. Neem voor de vierde keer deel aan het forum. Deed dat eerder in Quito (2016), Katowice (2022) en Cairo (2024). Bijzonder en eervol om er deze editie weer bij te zijn. Neem deel aan het forum vanuit mijn rol als voorzitter van de internationale delegatie van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG). Maak namens de VNG deel uit van het bestuur van de wereldvereniging van gemeenten United Cities and Local Governments (UCLG), vertegenwoordig deze vereniging ook.

Ga, op Schiphol aangekomen, meteen aan het werk. Bespreek met mijn reisgenoot en beleidsmedewerker bij VNG International Finn Speulman, de (concept)teksten door voor de toespraken en bijdragen tijdens het forum. Ook de logistiek komt voorbij. Vertrekken in de loop van de middag iets vertraagd met Lufthansa-vlucht LH-993 in een Airbus 320-200 van Schiphol naar Frankfurt. Na zo’n veertig minuten landen we, ook vertraagd, op Flughaven Frankfurt. Het zonnetje schijnt. De transit naar onze aansluitende vlucht verloopt vlekkeloos. De vertraging leverde voor ons dus geen probleem op. Geeft mij de kans de Frankfurter Allgemeine Zeitung en de Financial Times (weekend) te scoren. Lees onderweg naar Baku over het bezoek van de Amerikaanse president Trump aan China in FT Weekend (‘Trump faces Taiwan arms decision’) en in de NY Times (‘Clashing behind the scenes’). De positie van de Britse premier Keir Starmer krijgt in diezelfde NY Times aandacht (‘Keir Starmer and the end of certainties’) en in FT Weekend (‘Mission impossible’). Het leukste bericht daarover staat in de Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ). Op de voorpagina staat een grote foto afgebeeld van de kat Larry van Downing Street 10 (‘Seine Herrschaft wankt nicht’). Vlucht LH612 brengt ons in ruim viereneenhalf uur in een Airbus 320-200 naar Baku.

Landen tegen twaalf uur (lokale tijd) keurig op tijd op Heydar Aliyev International Airport. Het ziet er op de luchthaven allemaal picobello uit. De mevrouw en meneer van de ‘State Committee on Urban Planning and Architecture’ die ons ophalen en vlot langs de douane geleiden vertellen met trots dat het een “five stars airport” is. Een busje staat voor ons klaar. Zijn ongeveer een half uurtje onderweg. Het is pikkedonker. Zien helaas nog niets van de stad en omgeving. Checken ruim na middernacht – lokale tijd – in. Het tijdsverschil bedraagt twee uur. Het Dinamo Hotel Baku ligt aan Zarifa Aliyeva street. Krijg een kamertje op de eerste verdieping. Neem een douche en ga bijna meteen naar bed. Het hotel is gevestigd in een historisch pand vlak bij de boulevard langs de Kaspische Zee. Het was in de Sovjetperiode een sport- en cultuurcomplex. De monumentale architectuur is behouden gebleven. Director Valiyev Ulvi kan trots zijn. Hoop er morgen iets van te kunnen zien.

Zondagochtend in Baku. Kort maar goed geslapen. Na het strijken van m’n overhemden (die kwamen niet zonder kreukels uit de koffer) meteen aan de slag. Heb in alle vroegte een werkontbijt met Finn, Pit Scheer (beleidsmedewerker internationale relaties) en de tweede man op onze ambassade hier, Johannes Kirpestein. Nemen het programma van vandaag en morgen door. Neem afscheid van Johannes, ga met Finn en Pit op stap. Inmiddels regent het nog steeds pijpenstelen (“In Baku schijnt 270 dagen per jaar de zon”, vertelde men mij). Baku wordt geteisterd door enorm hevige regenval. Lokale autoriteiten melden dat de neerslagniveaus bijna 400% boven de normale gemiddelden liggen. De waterafvoersystemen zijn niet opgewassen tegen dit extreme weer en op verschillende plekken in de stad ontstaan grote watermassa’s op de wegen. Ook bij ons. Onderweg naar de locatie van het forum – Baku Olympic Stadium aan Heydar Aliyev street – waden we met een ‘Bolt’ (zo heet Über hier) door de straten van Baku die in rivieren lijken te zijn omgetoverd. Onvoorstelbaar. Het ritje in de witte Tesla neemt (veel) langer dan voorzien. Staan in een eindeloze file. Spectaculaire waterdouches als auto’s, bussen en vrachtauto’s zich langzaam voortbewegen. Logistiek een dingetje. Als het water iets is gezakt, durft onze moedige chauffeur het alsnog aan om de route richting het stadion te vervolgen. Langzaam manoeuvreren we ons door de diepste plassen heen. Na ruim twee uur vertraging bij het Olympisch stadion aangekomen, blijkt ook de ingang waar de meneer ons moet afzetten ‘onder water’ te staan.

Moeten, net als de organisatie hier, improviseren. Een andere meneer blijkt spontaan bereid te zijn ons alsnog met z’n auto naar een (weer heel andere) ingang te brengen. Dat blijkt de goede. Mag via de ‘fast lane’ naar binnen. Wandelen het stadion in. Op het binnenterrein van het stadion staat een groot aantal grote tenten opgesteld. Wandelen naar Roundtable Room B voor het High-Level Ministerial Segment. De ochtend staat dan toch nog in het teken van mijn deelname aan het ministeriële programma van het World Urban Forum. Bijzonder eervol om tijdens deze editie van het forum namens Nederland te mogen optreden als Head of Delegation.

De ‘Ministerial Meeting on the New Urban Agenda’ wordt georganiseerd door UN-Habitat in aanloop naar de VN-evaluatie van de New Urban Agenda later dit jaar in New York. Zit tussen de collega-delegatieleiders van Nepal en Niger in. Spreek het gezelschap van ruim honderd ministers, staatssecretarissen en ambassadeurs toe.

Verlaat de roundtable. Geef op het binnenterrein van het stadion twee interviews. Eerst aan Nuray Valiyeva van AnewZ, die mij bevraagt over de rol van steden in internationale samenwerking en ontwikkeling (clip Instagram). Heb een tweede interview met Ayan Abbasli en Zaira Ahadova van Global Info Azerbaijan. Spreek onder meer over de Nederlandse aanwezigheid bij het forum en de betekenis van de internationale rol van Den Haag.

Aan het begin van de middag volgt meteen daarna – zonder lunch – een bijeenkomst van de World Assembly of Local and Regional Governments (WALRG) in Thinkpod Room A. Het politieke hart van de deelname van gemeenten en regio’s aan het World Urban Forum. Haast me ernaartoe. Tref hier veel bekende gezichten uit het UCLG-netwerk en spreek verschillende collega’s en partners uit eerdere bijeenkomsten en samenwerkingen. De Assembly staat deze editie in het teken van ‘Local Leadership Shaping a Renewed Multilateralism’ en brengt burgemeesters, lokale en regionale bestuurders, VN-organisaties en internationale netwerken van over de hele wereld bijeen. Bijzonder om zovelen van hen te ontmoeten. Spreek tijdens de opening – net als Nga Kor Ming, President of the UN-Habitat Assembly (in het dagelijks leven minister of Housing and Local Government van Maleisië), en mijn ambtgenoten Uğur İbrahim Altay (Konya), Clara Brugada (Mexico-Stad) en Rohey Malick Lowe (Banjul). Daarna volgen bijdragen van lokale bestuurders uit de hele wereld onder leiding van Sébastien Vauzelle (Head of secretariat Local2030 Coalition). Sta in mijn bijdrage stil bij hoe mondiale ontwikkelingen steeds directer voelbaar worden in steden en buurten. Denk aan stijgende woonkosten, druk op publieke voorzieningen en groeiende zorgen over samenleven en vertrouwen in de overheid. Vanuit Den Haag benadruk ik dat vrede, vertrouwen en democratie uiteindelijk lokaal beginnen: in buurten waar mensen zich gehoord voelen en prettig samenleven. Ook hier zijn de media nadrukkelijk aanwezig. Zij doen uitgebreid verslag van de bijeenkomst en de internationale delegaties.

Met het einde van de bijeenkomst van de World Assembly zit aan het begin van de avond de eerste dag van het forum erop. Ga terug naar het hotel. Zie onderweg de SOGAR tower, het hoofdkantoor van de oliemaatschappij (State Oil Company).

Kleed me, terug in het hotel, even om. Wandel gewapend met paraplu samen met Finn en Pit in de omgeving van het hotel. Lopen eerst richting de Kaspische Zee. De vierbaansweg oversteken is nog niet zo gemakkelijk. Even verderop is een fraai vormgegeven onderdoorgang voor voetgangers. De buitenruimte is qua groen, belichting en materiaalgebruik sowieso opvallend mooi.

Geniet vanaf de brede boulevard in de miezer van het uitzicht op zee en op de skyline van Baku.

Zie de 310 meter hoge televisietoren, de drie ‘flame towers’ en het tapijtmuseum. Wandelen door.

Neem een foto van het ‘I love Baku sign’ en zie in de verte het cirkelvormige Kempinski Crescent hotel.

In een lunch was vanmiddag niet voorzien (en eigenlijk ook geen gelegenheid), halen het in bij Bomond aan Aziz Aliyev street. Is meteen het avondeten. Gaan weer aan de wandel. Zien het Nizami museum of Literature met zes beelden van zes beroemde Azerbeidzjaanse dichters.

Wandelen in het oude centrum en eindigen bij de Maagdentoren. In de omgeving zijn ook archeologische vondsten te zien.

Azerbeidzjan is het grootste land in de Zuidelijke Kaukasus op de grens van Oost-Europa en West-Azië. Het grenst aan de Kaspische Zee in het oosten, Iran in het zuiden, Armenië in het westen, Georgië in het noordwesten en Rusland in het noorden. Baku is de hoofdstad. De stad is inmiddels ook bekend van de Formule 1-race. In het hart van ‘Icherisheher’ (Bakı İçəri şəhər, de binnenstad) ligt het rijke verleden. Bijvoorbeeld het ommuurde paleis van de Shirvansjah, de thuisbasis van de gelijknamige dynastie. Maar ook de (legendarische) Maagdentoren (Qız qalası) die ooit in de Kaspische Zee stond. De toren is inmiddels symbool voor liefde en vrijheid. De drie Flame Towers zijn inmiddels het icoon van de moderne skyline van Baku.

Trek, in de loop van de avond terug, m’n zwembaantjes in het hotelzwembad. Doe ik zelden ’s avonds, maar het is heerlijk. Begrijp inmiddels dat Bulgarije gisteravond het Eurovisiesongfestival won. In 2011 won Azerbeidzjan. Dit geheel terzijde. Lig op tijd in bed.